Wczoraj, tj. 2 lipca 2019 r., rząd przyjął projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (UA45) w znacznie zmienionej formie. PZPB miał znaczący wpływ na bodajże najważniejszą zmianę w ustawie, tj. obniżenie tzw. sankcji ze 100% do 30% i wprowadzenie przypadków, w których sankcja nie będzie stosowana.

Poniżej znajdą Państwo tabelę z uwagami z konsultacji, gdzie na str. 9/10 jest obszernie przytoczona krytyka przepisów o sankcji, z adnotacją Ministerstwa, że uwagi PZPB zostały uwzględnione, a w zmienionych przepisach wykorzystano propozycje Związku. Nie są to zresztą jedyne nasze uwagi które zostały uwzględnione – vide str. 34 i s. 52 załączonego dokumentu oraz reprezentatywny fragment str. 9/10.

Jest to niewątpliwy wspólny sukces PZPB i firm członkowskich, które zaangażowały się w prace, konsultacje i aktywnie uczestniczyły w spotkaniach roboczych.

Szczególne ogromne podziękowania składamy zespołowi konsultantów z firmy ENODO, a zwłaszcza Pani Hannie Filipczyk oraz Piotrowi Litwinowi, którzy prowadzili ten projekt i wspierali PZPB swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie zagadnień podatkowych.

Wspomniana uwzględniona uwaga PZPB:

 „Proponowane regulacje zakładają nałożenie na wystawcę faktury sankcji w wysokości 100% kwoty podatku wykazanego na fakturze za nieumieszczenie na wystawianej fakturze oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” (dalej również jako MPP).

Tak wysoka sankcja jest nieproporcjonalna (niewspółmierna) do uchybienia, jakim jest wadliwe oznaczenie faktury. Brak formalny polegający na nieumieszczeniu oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” lub jakikolwiek błąd w treści tego oznaczenia nie powinien być sankcjonowany tak surowo. Uznając potrzebę zwalczania oszustw podatkowych, a także przydatność do tego celu mechanizmu podzielonej płatności, pragniemy zauważyć, że popełnienie omyłki w oznaczeniu faktury (jakiejkolwiek omyłki, w tym polegającej na pominięciu adnotacji „MPP”) nie jest równoznaczne z popełnieniem oszustwa podatkowego. Nie jest ono nawet równoznaczne z niezastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności – w sytuacji, gdy mimo braku takiego oznaczenia nabywca dokonał płatności w reżimie MPP. W tej ostatniej sytuacji stosowanie jakiejkolwiek sankcji jest nieuzasadnione; nie tylko bowiem nie doszło do niewykonania zobowiązania podatkowego, ale nawet nie powstało realne ryzyko takiego niewykonania (bo zastosowano zapobiegający temu mechanizm MPP).

Przy określaniu zakresu stosowania i wymiaru sankcji (dodatkowego zobowiązania podatkowego) nie można w naszej ocenie tracić z oczu faktu, że prawidłowe oznaczenie faktury nie jest celem samym w sobie, lecz tylko środkiem służącym zapewnieniu prawidłowości rozliczenia VAT.

Nie jest przy tym jasne, czy proponowane przepisy dają możliwość uniknięcia sankcji poprzez sanację oznaczenia faktury, w szczególności, czy zakładają możliwość dokonania korekt uprzednio wystawionych faktur, ze skutkiem w postaci uwolnienia od sankcji. W konsekwencji przepisy mogą okazać się niezwykle dotkliwe dla wystawców faktur, którzy pomylili się przy wystawianiu faktur lub z uwagi na pewne rozbieżności interpretacyjne w zakresie klasyfikacji statystycznych nie umieścili na fakturze informacji o MPP.

Z tego względu proponujemy następujące rozwiązania:

  • rezygnację z sankcji lub jej ograniczenie poprzez: ograniczenie jej wysokości do 30% wartości podatku należnego wykazanego na fakturze, wprowadzenie progu de minimis, poniżej którego sankcja nie będzie naliczana lub wprowadzenie kwotowego ograniczenia sankcji; lub przynajmniej
  • wyłączenie odpowiedzialności wystawcy faktury w przypadku, gdy pomimo braku oznaczenia MPP na fakturze nabywca zapłaci za fakturę w MPP; oraz
  • wyłączenie odpowiedzialności wystawcy faktury, jeżeli przez dokonaniem zapłaty zostanie wystawiona faktura korygująca lub zostanie zaakceptowana nota korygująca uzupełniająca wystawioną fakturę o oznaczenie MPP”

Raport z konsultacji ustawy o VAT (UA45)