Piękną tradycją każdego Balu Charytatywnego jest aukcja dzieł sztuki pozyskanych od obiecujących i interesujących polskich twórców. Tak, jak podczas czterech poprzednich edycji, także w tym roku profesjonalną licytację poprowadzi Anita Wolszczak-Karasiewicz z Art in House – Dom aukcyjny i galeria sztuki online.

Środki finansowe zebrane w trakcie licytacji prac podczas Piątego Balu Charytatywnego zostaną przekazane na rzecz Fundacji Dla Transplantacji. Liczymy na Państwa hojność i Wielkie Serca.

Beata Musiał-Tomaszewska | Chocholi taniec, olej, płótno, 120 x 120 cm, 2022,

“Dech mu zapiera Rozpacz, a przestrach i groza obejmują go martwotą; słania się, chylą ku ziemi, potrącany przez zbity krąg taneczników, który daremno chciał rozerwać”. Didaskalia w “Weselu” Wyspiańskiego opisują chocholi taniec gości jako powolny, monotonny, poważny, ale i pogodny; symbolizujący marazm polskiego społeczeństwa, a jednocześnie nadzieję na przebudzenie. U Beaty Musiał-Tomaszewskiej taniec ten wydaje się zdecydowanie bardziej żywiołowy; łatwo również zauważyć aluzję wizualną do słynnego fragmentu dotyczącego „czapki z piór”.

Beata Musiał-Tomaszewska – absolwentka Gdańskiej ASP, wydz. Malarstwa i Grafiki kier. Malarstwo w pracowni prof. Hugona Laseckiego. Ukończyła Liceum Plastyczne we Wrocławiu, gdzie malarstwa i rysunku uczyła się pod okiem prof. Zbigniewa Paluszaka. Artysta multimedialny, wypowiada się przez malarstwo i animację. Tworzy zarówno w tradycyjnych technikach malarskich – akwarela, olej, akryl, jak i eksperymentalnych – żywica, wosk, metal, rdza. W pracach widoczne jest zamiłowanie do ekspresyjnego śladu narzędzia, faktury, dynamicznej kompozycji, dużych napięć tonalnych i kolorystycznych.


Cyprian Nocoń, Burza o zachodzie | olej na płótnie, 100 x 150 cm, 2020

Głównym tematem twórczości Cypriana Noconia jest żywioł, szaleństwo, dynamika procesów przyrodniczych i społecznych; to, co najlepiej oddaje ruch i zmianę jest według artysty muzyka i pogoda. Dlatego częstym motywem kompozycji Noconia jest orkiestra, wzburzone morze czy niebo tuż przed burzą. Ten ostatni wątek pojawia się w pracy „Burza o zachodzie”, będącej obrazem na pograniczu impresjonizmu oraz abstrakcji. Choć wzbudza on lekki niepokój widza, jednocześnie każe mu podziwiać majestat sił natury.

Cyprian Nocoń urodził się w 1991 roku w Chorzowie. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach (studiował ta tej uczelni w latach 2011-2017). Dyplom uzyskał w pracowni prof. Ireneusza Walczaka w katedrze malarstwa. Odbył rezydencję artystyczną w belgijskim Glo-Art Centre w 2016 roku.


Dariusz Grajek, Wielka majówka | akryl na płótnie, 80 x 120 cm, 2021

 „Wielka majówka” to kompozycyjne nawiązanie do słynnego obrazu Édouarda Maneta „Śniadanie na trawie” z 1863 roku – podobieństwo widoczne jest zwłaszcza w pozie kobiety, którą na płótnie francuskim była Victorine Meurent, w wersji Grajka jest zaś tajemniczą rudowłosą pięknością (pojawiającą się również na innych pracach artysty). Obraz jest cechuje się dynamiką, uzyskaną nie tylko poprzez ekspresyjną kreskę, ale również żywe, syntetyczne wręcz kolory.

Dariusz Grajek, urodzony w 1964 roku w Poznaniu, absolwent  ASP w Poznaniu (dyplom z Malarstwa w pracowni prof. Andrzeja Leśnika). Malowanie postrzega jako bezkompromisową formę wypowiedzi. Tworząc obraz, szykuje się do wojny, w której nie bierze “jeńców”.  Płótno to czyste pole, które pokrywa albo mocnymi kolorami, albo pozostaje przy ascetycznych formach. Artysta nie potrafi przewidzieć efektu finalnego – tworzenie to wyprawa w nieznane, a wędrówka nie ma końca.

 

Joanna Roszkowska, Duet Synesthesia | obraz i rzeźba, akryl na płótnie 120×100, 2021 oraz ceramika 50 x 56 x 50 cm, 2020 rok

„Synesthesia” to para – obraz oraz rzeźba. Abstrakcyjne płótno to stan emocji: nieco nostalgii, nieco złości, a także nieco tęsknoty. To owoc twórczej wolności oraz poszukiwań, o czym świadczy zróżnicowana kolorystyka oraz faktura warstwy malarskiej. Rzeźba ukazuje zachwyt nad naturą i światem, który nas otacza – jego potęgę i piękno, ale także kruchość i wpływ ludzkich działań na jego kształt. W pracach można odnaleźć czystą biologię, organiczne kształty, ale także proste formy inspirowane architekturą i twórczością człowieka. Ceramika i malarstwo wzajemnie się przenikają i uzupełniają, zaś ich wspólną cechą są emocje.

Joanna Roszkowska jest absolwentką wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie. Rzeźbę studiowała w pracowni Krystiana Jarnuszkiewicza i Wiktora Gutta. Członek stowarzyszenia ZPAP. Mieszka i tworzy w Warszawie.

 

Jacek Opała, Kobiecy tors | ceramika malowana, szkliwiona, 71 x 50 x 38 cm, 2021

Akty oraz portrety kobiece Jacka Opały to ceramiczne podróże w miejscu i czasie – artysta czerpie bowiem inspirację z prac takich mistrzów jak Igor Mitoraj czy Michał Anioł, jak również z ludowych twórców Bolesławieckich. W swych pracach nawiązuje do klasyki rzeźby i łączy harmonię idealistycznej formy z kombinacją zdobień, kolorów, dodatków oraz zniekształceń. W rzeźbach pojawiają się elementy anatomii, architektury, erotyki i fantasy.

Jacek Opała, urodzony w 1970 r. w Bolesławcu, zaczął rzeźbić w glinie w 2009 roku. Jego prace były wystawiane w wielu galeriach i miejscach w Polsce i za granicą m.in. w Czechach, Niemczech, Holandii i USA. Bierze udział w różnych konkursach (Grand Prix na II festiwalu Art Passion, nagrody Artavita Contests, Art Week w Nowym Jorku, zaproszenie na Art Fair do Rzymu wiosną 2018 i inne). Jego rzeźby opisywano w mediach Hong Kongu.

 

 

Joanna Sarapata, Zielona Ballerina | pastel, tusz, papier, 100×70 cm, 2023

Subtelność kobiecego aktu odnajdziemy w twórczości Joanny Sarapaty, artystki rozpoznawalnej w Polsce oraz za granicą dzięki manierystycznie i dość schematycznie nakreślonym portretom. Wizerunki nigdy nie przedstawiają rysów twarzy, skupiając się przede wszystkim na gestach i pozach – w meandrach linii odnajdziemy esencję eterycznej, finezyjnej, ale autonomicznej kobiecości, pozbawionej jarzma erotycznego spojrzenia.

Joanna Sarapata to absolwentka paryskiej L’ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts. Do archiwum szkoły przyjęto 11 jej obrazów. W dorobku artystki znajdują się realizacje z zakresu malarstwa, grafiki, sztuki plakatu i scenografii. Swoje prace wystawia od 1987 r., m.in. we Francji, gdzie przez blisko 20 lat mieszkała i tworzyła, w Hiszpanii, w której żyła kolejne 6 lat, a także w Monako, Niemczech, USA i Szwajcarii. Od 1998 r. dzieła sztuki autorstwa Joanny Sarapaty można oglądać również w Polsce.

 

 

Krzysztof Kopeć, Wspomnienie przyszłości | technika własna, płótno, 100 x 140 cm, 2022

Nie sposób jednoznacznie zinterpretować malarstwa Krzysztofa Kopcia, zwanego „Artystą – Alchemikiem”. Sam autor często używa słowa „niepokój” opisując swoje abstrakcyjne wizje. Zabawa artystyczną formą, kolorem, światłem oraz fakturą przyciąga uwagę widza, tworząc malarskie baśnie o trwaniu i przemijaniu – otwarte na wszelkie interpretacje i poruszające wyobraźnię. Artysta, tworząc swoje wielkoformatowe obrazy, miesza farbę ze strzępami materiału, tynkiem, blachą, tekturą, klejem i piaskiem.

Krzysztof Kopeć, urodzony w 1972 roku w Chorzowie, ukończył studia w Instytucie Wychowania Artystycznego WSP w Częstochowie oraz w ASP we Wrocławiu. Od lat fascynuje go architektura, kultura i tradycja, przede wszystkim rodzinnego Górnego Śląska. Artysta należy do interdyscyplinarnej grupy „Młodzi Sztuką”. Artysta został objęty stałym Patronatem Artystycznym w ramach projektu Artistic Guarantee of Art Imperium.


Magdalena Karwowska, Ladies | akryl, płótno, 120×100 cm x 2 – dyptyk, 2022

Pop art to najlepsze określenie na styl Magdaleny Karwowskiej. Artystka słynie z dyptyków, które w oczywisty sposób nawiązują do kultury masowej – filmów, kreskówek, komiksów, bawiąc się konwencją w charakterystyczny dla siebie sposób. Na swoich płótnach umieszcza hybrydy ludzi i zwierząt, zaangażowanych w codzienne sprawy gatunku homo sapiens; czarujące sarenki uwodzą tak samo, jak pin-up girls na plakatach z okresu II wojny światowej.

Magdalena Karwowska – urodzona w 1986 roku w Rudzie Śląskiej. W latach 2006-2011 studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom magisterski zrealizowała w Pracowni Miedziorytu pod kierunkiem prof. Stanisława Wejmana, nagrodzony jako jeden z najlepszych dyplomów roku. Poza grafiką zajmuje się malarstwem oraz fotografią. Uczestniczka wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych.


Magdalena Szwabe, Amsterdam | akryl, płótno, 100×100 cm, 2023

Magdalena Szwabe to artystyczna przewodniczka po najciekawszych zakątkach świata: często zabiera nas do Włoch, gdzie pokazuje architekturę pamiętającą narodziny i upadki wielkich rodów; nieobca jest jej Grecja i błękitne dachy Santorini; bywa również w Holandii na wycieczkach rowerowych po Amsterdamie. Każde z tych miejsc artystka przedstawia za pomocą barwnej, mozaikowej kompozycji; zauważyć można także elementy powiązane z wyrobami sztuki użytkowej oraz zamiłowanie autorki do wzornictwa. Malując często wybiera kolor wiodący dopełniając go tonacją kontrastującą.

Magda Szwabe urodziła się w 1983 we Wrocławiu. Mieszka i tworzy w Gdańsku.  Artystka maluje głównie akrylami i olejami na płótnie, w technice własnej, mieszanej. Twórczość  jest obecna w jej życiu od samego początku, a będąc samoukiem, jej pasja przez lata ewoluowała. W czasie studiów zainspirowana malarstwem prof. Józefa Hałasa z Wrocławskiej ASP rozwinęła swój warsztat pod jego okiem.

 

Piotr Adam Rutkowski, Sam na sam ze sobą | olej, płótno, 110 x 140 cm, 2022

Okazuje się, że oszczędność środków wyrazu w przypadku nadmorskich krajobrazów perfekcyjnie współgra ze stanem rzeczywistym – horyzont widoczny z brzegu morza posiada przecież pewien rodzaj abstrakcyjnego piękna. Mimo że widzimy jedynie linię styku wody i nieba, widok ten działa na obserwatora hipnotyzująco, rzucając wezwanie jego percepcji. Oto spojrzenie na minimalizm Adama Piotra Rutkowskiego. Obcując z pracą, jesteśmy niejako zmuszeni do uprawiania voyeryzmu z tajemniczą kobietą w roli głównej. Pogrążona w myślach, nigdy nie dowie się, że jest obserwowana, pozwalając nam przełamywać granice jej intymnego świata.

Adam Piotr Rutkowski – urodzony w 1973 roku w Płocku, artysta malarz i architekt krajobrazu. Twórca autorskich projektów artystycznych, organizator, kurator wystaw i plenerów malarskich. Absolwent malarstwa na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie.  Dyplom w pracowni prof. Jacka Wojciechowskiego obronił z wynikiem bardzo dobrym z wyróżnieniem. Ważnym artystą w procesie kształtowania jego postawy twórczej był prof. Jan Rylke, u którego studiował rysunek i malarstwo w latach 1994-1999.


Piotr Grzechowski, Spowiedź | olej, płótno, 90 x 90 cm, 2022

Piotr Grzechowski to przedstawiciel realizmu oraz hiperrealizmu; nieodmiennie zaskakuje nas doskonałą techniką warsztatową, wyczuciem gry światła i cienia oraz doborem barw, które czynią jego kompozycje nieco odrealnionymi. W rodzimych pejzażach artysta potrafi dostrzec to, co romantyczni poeci przed wiekami: mistykę natury, harmonię żywiołów, enigmę wzajemnych powiązań.  Trudno uwierzyć, że ten doskonały twórca powiedział o sobie “Nie uważam się za artystę, bliżej mi do rzemieślnika, który udoskonalając swój warsztat próbuje oddać chociaż szczyptę piękna i emocji otaczającego mnie świata”.

Piotr Grzechowski urodził się w 1986 roku w Miliczu. Jest samoukiem, który zaczął rysować już jako dziecko. Mieszka w Poznaniu, gdzie studiował politologię, a od 2007 roku  pracował w sektorze finansów i bankowości. Obecnie zajmuje się malarstwem na pełny etat. Na odwrocie swoich dzieł artysta ma zwyczaj zamieszczać autorskie teksty.

 

Tomasz Kostecki, Regaty |olej, płótno, 50×60 cm, 2018
Obraz – dar Artysty dla „Fundacji dla Transplantacji”, został przekazany przez nią specjalnie na naszą aukcję.

Na płótnach artysty wyjątkowe miejsce znajdują tylko najlepsze aspekty epoki art deco: modernistyczny Manhattan, luksusowe jachty i statki pasażerskie oraz flapperki przemierzające świat krokiem charlestona. Taki jest cykl „Regaty”, konfrontujący falującą wodę – jedyny element natury na obrazie – z dziełami ludzkiego umysłu. Pędzące maszyny, ogromne statki, latające dwupłatowce i drapacze chmur przejmują krajobraz z bezlitosną siłą drapieżnika. Obecność człowieka sygnalizują małe sylwetki na tle wielkich maszyn: ludzkość lat 20-tych jest jedynie trybikiem w technokratycznym organizmie.

Tomasz Kostecki – ur. w 1964, uczęszczał do Liceum Sztuk Plastycznych im. Kenara w Zakopanem. Swoje prace prezentował m.in. w USA, Portugalii, Austrii i Niemczech. W latach 1989-1991 artysta współpracował z National Heritage Gallery of Fine Art w Beverly Hills. W 1998 r. artysta przygotował cykl obrazów dotyczący odkryć portugalskich na Expo 98 w Lizbonie. W latach 2000-2002 sześć prac artysty zakupiło Muzeum Wurth w Niemczech.

Całość kwoty za wystawione i wylicytowane podczas Piątego Balu Charytatywnego prace zostanie przekazana Fundacji Dla Transplantacji – https://dlatransplantacji.pl. Liczymy na Państwa hojność i Wielkie Serca.

&

Jeśli nie wiedzą Państwo, w jakie prace warto inwestować, zapraszamy do lektury kilku podpowiedzi: https://artinhouse.pl/pl/dom-aukcyjny/jak-wybrac